Córka stolarza/Dcera truhláře

29. srpna 2012 v 9:54 | Alex |  Ostatní literatura
Ahoj lidi! Přináším takřka "shakespearovské dílo" mého drahého kamaráda z litevských kurzů v Kaunasu, Michała Piątkowského :-)... Se svým vysoce odborným překladem. Vzhledem ke stoupající proslulosti tohoto díla se možná dočkáme i překladů do dalších jazyků včetně litevštiny a lotyštiny. Snad si to užijete tak jako my :D.

Córka stolarza


Występują:

KRÓLOWA STEFANIA
SŁUGA I
SŁUGA II
POSŁANIEC EDGAR
CÓRKA STOLARZA
KSIĄDZ

KRÓLOWA STEFANIA
A więc drogi sługo chodzi o córkę stolarza?

SŁUGA I
Tak jest droga pani.

KRÓLOWA STEFANIA
A czy to nie ta sama osoba, o której względy zabiegałeś już przed pięcioma laty?

SŁUGA I
W rzeczy samej.

KRÓLOWA STEFANIA
O prosty ludu, wy poważnie wierzycie w miłość. Czy nie rozkazałam wam przestać się kochać w tej dziewczynie?

SŁUGA I
Jest tak jak mówisz droga pani.

KRÓLOWA STEFANIA
A więc dlaczego ciągle do niej wzdychasz?

SŁUGA I
Tego się nie da chyba wytłumaczyć.

KRÓLOWA STEFANIA
Potrzebny wam lekarz.

SLUGA I
Medycyna w takich przypadkach jest bezradna.

KRÓLOWA STEFANIA
Racja. Niemniej rozkazują wam przestać żywić uczucie do tej dziewczyny.

SLUGA I
Zrobię co w mojej mocy droga pani!

(wchodzi SŁUGA II, staje obok SŁUGI I, obaj stoją naprzeciwko Królowej)

SŁUGA II
Witaj droga pani.

KRÓLOWA STEFANIA
Witaj drogi sługo. Co cię do mnie sprowadza?

SŁUGA II
Słyszałem waszą rozmowę, której bohaterką jest przecudnej urody dziewczyna, której ojcem jest ten poczciwina stolarz.

KRÓLOWA STEFANIA
Wielkie nieba!

SŁUGA I
Niech mnie kule biją!

SŁUGA II
Dlatego przychodzę, podzielić się swym pomysłem, jako by i zaradzić trudnemu położeniu mego przyjaciela, a twego sługi, szanowna królowo.

KRÓLOWA STEFANIA
A więc mów czem prędzej, słońce wszak ma się ku zachodowi.

SŁUGA II
Rzecz się rozchodzi o samą córkę stolarza, dziewczynę niebanalnej urody i niewątpliwie wielkiego ducha, o czym mówi się w mieście. Problem tkwi jak się domyślam w córkostolarstwie dziewczyny i jej niechęci do ludności miejskiej. Jak wiesz pani, twój sługa, a mój przyjaciel w służbie tobie, przyszedł na świat w samej stolicy twego królestwa, a zatem nawet jeśli odebrał wykształcenie u najtęższych umysłów epoki, zgłębił piękne i mądre księgi, trwa w przyjaźni z biskupem, to jednocześnie musiał się otrzeć o to, co brudne, a czym żyje każde miasto. Z tego co wiem, miłościwa pani, córka stolarza, pragnąc uniknąć zagłębienia się w odmętach grzechu, chciałaby oddać swe serce mężczyźnie spoza wielkiej aglomeracji, który wychował się pośród łąk, drzew, krów i kwiatów. Stroniłby jednocześnie od taneczno - karcianych uciech miejskich, ba, na samo o nich pomyślenie, miałby odruch wymiotny.

KRÓLOWA STEFANIA
Zmierzaj więc do puenty.

SŁUGA I
Nie daj tkwić w niepewności!

SŁUGA II
A zatem sugerowałbym, abym to ja został mężem córki stolarza!

SŁUGA I
Ty wieśniak! Za żadne…

KRÓLOWA STEFANIA
To jest wyjście.

SŁUGA I
To jest wyjście. Najgorsze wyjście!

KRÓLOWA STEFANIA
A jednak rozwiązuje wiele problemów!

SŁUGA I
Jakich na przykład?!

KRÓLOWA STEFANIA
Chociażby twej pięcioletniej męczarni.

SŁUGA II
I twoich, królowo, powtarzanych po tysiąckroć rozkazów odkochania się!

KRÓLOWA STEFANIA
Otóż to.

SŁUGA I
Nie!!!

(SŁUGA I zrywa się, wyciąga miecz, podbiega do SŁUGI II i jednym ciosem odcina mu głowę)

KRÓLOWA STEFANIA
A więc myślisz, że to jest rozwiązanie?

SŁUGA I
Myślę, że po tym okropnym czynie, córka stolarza nigdy mnie nie zechce. Nigdy już jednak nie zostanie żoną mojego przyjaciela, a twojego sługi, droga królowo. No chyba, że poślubi trupa.

KRÓLOWA STEFANIA
Mylisz się mój drogi. Nic tak nie zjednuje serca kobiety jak miecz dobyty w walce o jej serce. Poświęciłeś dla niej życie, a wiedz, że poświęcenie życia przyjaciela w niedoli więcej znaczy, niżbyś miał poświęcić swoje własne, bo spójrz sam, co ty, jako trup, miałbyś jeszcze z tej dziewczyny.

(Królowa myśli krótszą chwilę)

Czekaj, zawołam posłańca, niech pośle po córkę stolarza, niechaj się zawczasu dowie o twoim czynie, a już na wieki będziesz w jej sercu na pierwszym miejscu. Edgarze!

POSŁANIEC EDGAR
Słucham cię pani.

KRÓLOWA STEFANIA
Gnaj czem prędzej do domu stolarza, zawiadom go o bohaterskim czynie mego sługi, a jego przepiękną córkę wiedź no tu do mnie. Nim jednak powrócicie do zamku, zahacz no o księdza, niech i on przybywa, bo oto wielkie nam święto się szykuje.

POSŁANIEC EDGAR
Stanie się jak sobie życzysz królowo.

KRÓLOWA STEFANIA
A więc gnaj, bo nie ma czasu do stracenia.

(cisza, w czasie której trwania SŁUGA I obgryza paznokcie)

(kiedy SŁUGA I obgryza ostatni paznokieć z dziesięciu, wchodzą POSŁANIEC EDGAR, CÓRKA STOLARZA oraz KSIĄDZ)

KRÓLOWA STEFANIA
Witaj drogie dziecko.

CÓRKA STOLARZA
Witaj królowo.

KRÓLOWA STEFANIA (wskazując palcem na SŁUGĘ I)
Oto ten, który mimo mych usilnych prób przez wiele lat nie mógł się w tobie odkochać, nawet mimo mych usilnych nalegań, jednak dziś, o czym zaświadczył ci posłaniec, dokonał czynu, którym udowodnił swą miłość do ciebie.

(CÓRKA STOLARZA pada w ramiona SŁUDZE I)

KRÓLOWA STEFANIA (do księdza)
Pozwólmy im tak pozostać dłuższą chwilę, a księdza zapraszam na wino.

KSIĄDZ
Amen

(Wychodzą)

Koniec

Dcera truhláře


Vystupují:

KRÁLOVNA STEFANIA
SLUHA I
SLUHA II
POSEL EDGAR
DCERA TRUHLÁŘE
KNĚZ

KRÁLOVNA STEFANIA
Sluho, pojďme si promluvit o truhlářově dceři.

SLUHA I
Ano, má paní.

KRÁLOVNA STEFANIA
Není to ta samá osoba, které ses snažil zalíbit již před pěti lety?

SLUHA I
To je.

KRÁLOVNA STEFANIA
Ach, vy prostí lidé, vy vážně věříte na lásku. Copak jsem ti nerozkázala tu dívku přestat milovat?

SLUHA I
Rozkázala, má paní.

KRÁLOVNA STEFANIA
Tak proč po ní pořád tak vzdycháš?

SLUHA I
To se nedá vysvětlit.

KRÁLOVNA STEFANIA
Potřebuješ lékaře.

SLUHA I
Medicína je v takových případech bezradná.

KRÁLOVNA STEFANIA
To je pravda. Nicméně ti rozkazuji už dál nechovat city pro tu dívku.

SLUHA I
Udělám, co budu moci, má paní!

(vchází SLUHA II, stoupne si vedle SLUHY I, oba stojí před královnou)

SLUHA II
Zdravím tě, má paní.

KRÁLOVNA STEFANIA
Zdravím, sluho. Co tě ke mně přivádí?

SLUHA II
Slyšel jsem váš rozhovor, jehož hrdinkou byla báječně krásná dívka, jejímž otcem je ten poctivý truhlář.

KRÁLOVNA STEFANIA
Dobré nebe!

SLUHA I
No ať se propadnu!

SLUHA II
Proto jsem přišel podělit se se svým nápadem, který vyřeší těžkou situaci mého přítele a tvého sluhy, drahá královno.

KRÁLOVNA STEFANIA
Tak mi o tom co nejrychleji pověz, slunce už pomalu zapadá.

SLUHA II
Ve městě se šíří řeči o téhle dceři truhláře, dívce neobyčejné krásy a nepochybně velkého ducha. Hádám, že problém tkví v samotné truhlářově dceři a její averzi k městské populaci. Jak víš, paní, tvůj sluha a můj přítel ve službě, se narodil v samotném hlavním městě tvého království, a proto i kdyby se mu dostalo vzdělání u největších myslí doby, psal pěkné a moudré knihy, přátelil se s biskupem, určitě se musel setkat s nemorální špínou, kterou žije každé město. Z toho, co vím, milostivá paní, truhlářova dcera se chce za každou cenu vyhnout hlubinám hříchu a chce dát své srdce muži mimo velké město, muži, který vyrostl uprostřed luk, stromů, krav a květů. Jen z pomyšlení na taneční večírky a hraní karet v městských ulicích se jí chce zvracet.

KRÁLOVNA STEFANIA
Dostaň se k pointě.

SLUHA I
Už nás dál nenapínej!

SLUHA II
Takže bych navrhoval, abych se manželem truhlářovy dcery stal já!

SLUHA I
Ty vesničane! V žádném…

KRÁLOVNA STEFANIA
To je ale řešení!

SLUHA I
To je řešení. Nejhorší řešení!

KRÁLOVNA STEFANIA
Ale vyřeší mnoho problémů!

SLUHA I
Jakých například?!

KRÁLOVNA STEFANIA
Třeba tvé pětileté trápení.

SLUHA II
I tvé, královno, tisíceré opakování rozkazu o odmilování se!

KRÁLOVNA STEFANIA
Tak a je to.

SLUHA I
Ne!!!

(SLUHA I se zvedne, vytáhle meč, doběhne ke SLUHOVI II a jedinou ranou mu usekne hlavu)

KRÁLOVNA STEFANIA
To myslíš, že tohle je řešení?

SLUHA I
Myslím, že po tomhle strašném činu, mě už truhlářova dcera nikdy nebude chtít. Nikdy už se nestane ženou mého přítele a tvého sluhy, královno. Jedině by se vdala za mrtvolu.

KRÁLOVNA STEFANIA
Mýlíš se, příteli. Nic tak nepřitahuje dívku, jako meč vytasený ve válce o její srdce. Obětovals pro ni život a co víc - ještě větší váhu má život, který jsi vzal příteli, protože podívej se na sebe, jako mrtvola bys sis tu dívku získal.

(KRÁLOVNA krátkou chvíli přemýšlí)

Počkej, zavolám posla, ať dojde pro truhlářovu dceru, ať se včas dozví o tvém činu a už na věky budeš v jejím srdci na prvním místě. Edgare!

POSEL EDGAR
Poslouchám, paní.

KRÁLOVNA STEFANIA
Spěchej do domu truhláře, zprav je o hrdinském činu mého sluhy a jeho krásnou dceru přivez sem ke mně. Ale předtím než se vrátíš do zámku, zastav se pro kněze, ať i on přijede, neboť se tu schyluje k velké slavnosti.

POSEL EDGAR
Jak poroučíš, královno.

KRÁLOVNA STEFANIA
Tak sbohem a neztrácej dál čas.

(pauza, při níž si SLUHA I kouše nehty)

(když si SLUHA I ohryzá poslední nehet z deseti, přichází POSEL EDGAR, DCERA TRUHLÁŘE a KNĚZ)

KRÁLOVNA STEFANIA
Vítej, dítě.

DCERA TRUHLÁŘE
Zdravím tě, královno.

KRÁLOVNA STEFANIA (ukazuje prstem na SLUHU I)
Tady je ten, který tě přes všechny mé mnohaleté snahy nemohl přestat milovat, i když jsem na něj naléhala, ale dnes vykonal čin, o kterém tě zpravil posel a kterým dokázal svou lásku k tobě.

(DCERA TRUHLÁŘE padá do náručí SLUHY I)

KRÁLOVNA STEFANIA (na kněze)
Tak je na chvíli nechme o samotě a kněze zvu na víno.

KNĚZ
Amen.

(Odchází)

Konec
 

Buď první, kdo ohodnotí tento článek.

Nový komentář

Přihlásit se
  Ještě nemáte vlastní web? Můžete si jej zdarma založit na Blog.cz.
 

Aktuální články

Reklama